Obserwuję basiora. Robię to już paręnaście minut, zaciekawił mnie. Dawno nie spotkałam tu wilka, napewno nie magicznego.
- Hej! - mówi. Zauważył mnie, nie dziwię się. Właśnie o to chodziło.
- Witaj. - odpowiadam obojętnym, chłodnym tonem. Basior spogląda na mnie zaskoczony, po czym się uśmiecha.
- Jestem Kaito, a ty? Chcesz dołączyć do mojej watahy? Kim jesteś? Długo tu jesteś? - zarzuca mnie pytaniami, jedno po drugim. Przewracam oczami, po czym wbijam w niego wzrok. Widocznie ma dużo niezużytej energii, jest optymistycznie nastawiony do świata i beztroski. Nawet naiwny, bym powiedziała.
- Renn. - odpowiadam jednym, krótkim słowem, które jest moim imieniem. - Chętnie dołącze. - dodaje, zastanawiając się, co to za wataha.
- Miło mi! - uśmiecha się basior. Moja mina pozostaje równie kamienna co wcześniej.
Kaito?
- Hej! - mówi. Zauważył mnie, nie dziwię się. Właśnie o to chodziło.
- Witaj. - odpowiadam obojętnym, chłodnym tonem. Basior spogląda na mnie zaskoczony, po czym się uśmiecha.
- Jestem Kaito, a ty? Chcesz dołączyć do mojej watahy? Kim jesteś? Długo tu jesteś? - zarzuca mnie pytaniami, jedno po drugim. Przewracam oczami, po czym wbijam w niego wzrok. Widocznie ma dużo niezużytej energii, jest optymistycznie nastawiony do świata i beztroski. Nawet naiwny, bym powiedziała.
- Renn. - odpowiadam jednym, krótkim słowem, które jest moim imieniem. - Chętnie dołącze. - dodaje, zastanawiając się, co to za wataha.
- Miło mi! - uśmiecha się basior. Moja mina pozostaje równie kamienna co wcześniej.
Kaito?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz